sbwylio

Welsh

Etymology

    From English spoil +‎ -io.

    Verb

    sbwylio (not mutable, first-person singular present sbwyliaf)

    1. (transitive, colloquial) to spoil
      Synonyms: difetha, andwyo, llychwino

    Conjugation

    Conjugation of sbwylio (literary)
    singular plural impersonal
    first second third first second third
    present indicative/future sbwyliaf sbwyli sbwylia sbwyliwn sbwyliwch sbwyliant sbwylir
    imperfect (indicative/subjunctive)/conditional sbwyliwn sbwylit sbwyliai sbwyliem sbwyliech sbwylient sbwylid
    preterite sbwyliais sbwyliaist sbwyliodd sbwyliasom sbwyliasoch sbwyliasant sbwyliwyd
    pluperfect sbwyliaswn sbwyliasit sbwyliasai sbwyliasem sbwyliasech sbwyliasent sbwyliasid, sbwyliesid
    present subjunctive sbwyliwyf sbwyliech sbwylio sbwyliom sbwylioch sbwyliont sbwylier
    imperative — sbwylia sbwylied sbwyliwn sbwyliwch sbwylient sbwylier
    verbal noun sbwylio
    verbal adjectives sbwyliedig
    sbwyliadwy
    Conjugation of sbwylio (colloquial)
    inflected
    colloquial forms
    singular plural
    first second third first second third
    future sbwylia i,
    sbwyliaf i
    sbwyli di sbwylith o/e/hi,
    sbwyliff e/hi
    sbwyliwn ni sbwyliwch chi sbwylian nhw
    conditional sbwyliwn i,
    sbwylswn i
    sbwyliet ti,
    sbwylset ti
    sbwyliai fo/fe/hi,
    sbwylsai fo/fe/hi
    sbwylien ni,
    sbwylsen ni
    sbwyliech chi,
    sbwylsech chi
    sbwylien nhw,
    sbwylsen nhw
    preterite sbwyliais i,
    sbwylies i
    sbwyliaist ti,
    sbwyliest ti
    sbwyliodd o/e/hi sbwylion ni sbwylioch chi sbwylion nhw
    imperative — sbwylia — — sbwyliwch —

    Note: All other forms are periphrastic, as usual in colloquial Welsh.

    Further reading

    • R. J. Thomas, G. A. Bevan, P. J. Donovan, A. Hawke, et al., editors (1950–present), “sbwylio”, in Geiriadur Prifysgol Cymru Online (in Welsh), University of Wales Centre for Advanced Welsh & Celtic Studies