savurgan

Turkish

Etymology

    From savur- (“to cast away, to toss, to disperse, to blow away”) + -gan.

    Pronunciation

    • IPA(key): /sa.vuɾˈɡan/
    • Hyphenation: sa‧vur‧gan

    Adjective

    savurgan

    1. wasteful, extravagant, spendthrift
      Synonyms: müsrif, tutumsuz

    Declension

    Predicative forms of savurgan
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) savurganım savurgan mıyım?
    sen (you are) savurgansın savurgan mısın?
    o (he/she/it is) savurgan / savurgandır savurgan mı?
    biz (we are) savurganız savurgan mıyız?
    siz (you are) savurgansınız savurgan mısınız?
    onlar (they are) savurgan(lar) savurgan(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) savurgandım savurgan mıydım?
    sen (you were) savurgandın savurgan mıydın?
    o (he/she/it was) savurgandı savurgan mıydı?
    biz (we were) savurgandık savurgan mıydık?
    siz (you were) savurgandınız savurgan mıydınız?
    onlar (they were) savurgandılar savurgan mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) savurganmışım savurgan mıymışım?
    sen (you were) savurganmışsın savurgan mıymışsın?
    o (he/she/it was) savurganmış savurgan mıymış?
    biz (we were) savurganmışız savurgan mıymışız?
    siz (you were) savurganmışsınız savurgan mıymışsınız?
    onlar (they were) savurganmışlar savurgan mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) savurgansam savurgan mıysam?
    sen (if you) savurgansan savurgan mıysan?
    o (if he/she/it) savurgansa savurgan mıysa?
    biz (if we) savurgansak savurgan mıysak?
    siz (if you) savurgansanız savurgan mıysanız?
    onlar (if they) savurgansalar savurgan mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Further reading