sancaktar

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish سنجاقدار (sancâkdâr), from سنجاق (sancâk) + ـدار (-dar). By surface analysis, sancak +‎ -dar.

Noun

sancaktar (definite accusative sancaktarı, plural sancaktarlar)

  1. flag-bearer
    Synonyms: bayraktar, alemdar

Declension

Declension of sancaktar
singular plural
nominative sancaktar sancaktarlar
definite accusative sancaktarı sancaktarları
dative sancaktara sancaktarlara
locative sancaktarda sancaktarlarda
ablative sancaktardan sancaktarlardan
genitive sancaktarın sancaktarların

References

  • “sancaktar”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu