sammanstöta

Swedish

Alternative forms

  • stöta samman

Etymology

samman +‎ stöta

Verb

sammanstöta (present sammanstöter, preterite sammanstötte, supine sammanstött, imperative sammanstöt)

  1. to collide
    Synonym: kollidera
  2. (figuratively) to meet
    Synonym: (more common) stöta samman
  3. to clash (in battle(-like conditions), or figuratively)

Conjugation

Conjugation of sammanstöta (weak)
active passive
infinitive sammanstöta sammanstötas
supine sammanstött sammanstötts
imperative sammanstöt —
imper. plural1 sammanstöten —
present past present past
indicative sammanstöter sammanstötte sammanstöts, sammanstötes sammanstöttes
ind. plural1 sammanstöta sammanstötte sammanstötas sammanstöttes
subjunctive2 sammanstöte sammanstötte sammanstötes sammanstöttes
present participle sammanstötande
past participle sammanstött

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

References