samarytanin

See also: Samarytanin

Polish

Etymology

From Samarytanin, from Latin Samarītānus +‎ -anin.

Pronunciation

  • IPA(key): /sa.ma.rɘˈta.ɲin/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aɲin
  • Syllabification: sa‧ma‧ry‧ta‧nin
  • Homophone: Samarytanin

Noun

samarytanin m pers (female equivalent samarytanka)

  1. (literary) samaritan, Good Samaritan (charitable person)

Declension

Declension of samarytanin
singular plural
nominative samarytanin samarytanie, samarytany1
genitive samarytanina samarytan
dative samarytaninowi samarytanom
accusative samarytanina samarytan
instrumental samarytaninem samarytanami
locative samarytaninie samarytanach
vocative samarytaninie samarytanie

1Deprecative.

adjective
adverb
  • samarytańsko

Further reading

  • “samarytanin”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “samarytanin”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)