saban

See also: Saban, šaban, and Şaban

Gothic

Romanization

saban

  1. romanization of 𐍃𐌰𐌱𐌰𐌽

Tatar

Etymology

From Proto-Turkic *sa(r)pan (“plough”).[1]

Noun

saban

  1. plough

References

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*sa(r)pan”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden; Cologne; New York: E.J. Brill

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish صبان (saban, “plough”), from Proto-Turkic *sarpan (“plough”).[1]

    Noun

    saban (definite accusative sabanı, plural sabanlar)

    1. plough, plow
      Synonym: pulluk
      sabanla sürmek ― to plough

    Declension

    Declension of saban
    singular plural
    nominative saban sabanlar
    definite accusative sabanı sabanları
    dative sabana sabanlara
    locative sabanda sabanlarda
    ablative sabandan sabanlardan
    genitive sabanın sabanların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular sabanım sabanlarım
    2nd singular sabanın sabanların
    3rd singular sabanı sabanları
    1st plural sabanımız sabanlarımız
    2nd plural sabanınız sabanlarınız
    3rd plural sabanları sabanları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular sabanımı sabanlarımı
    2nd singular sabanını sabanlarını
    3rd singular sabanını sabanlarını
    1st plural sabanımızı sabanlarımızı
    2nd plural sabanınızı sabanlarınızı
    3rd plural sabanlarını sabanlarını
    dative
    singular plural
    1st singular sabanıma sabanlarıma
    2nd singular sabanına sabanlarına
    3rd singular sabanına sabanlarına
    1st plural sabanımıza sabanlarımıza
    2nd plural sabanınıza sabanlarınıza
    3rd plural sabanlarına sabanlarına
    locative
    singular plural
    1st singular sabanımda sabanlarımda
    2nd singular sabanında sabanlarında
    3rd singular sabanında sabanlarında
    1st plural sabanımızda sabanlarımızda
    2nd plural sabanınızda sabanlarınızda
    3rd plural sabanlarında sabanlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular sabanımdan sabanlarımdan
    2nd singular sabanından sabanlarından
    3rd singular sabanından sabanlarından
    1st plural sabanımızdan sabanlarımızdan
    2nd plural sabanınızdan sabanlarınızdan
    3rd plural sabanlarından sabanlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular sabanımın sabanlarımın
    2nd singular sabanının sabanlarının
    3rd singular sabanının sabanlarının
    1st plural sabanımızın sabanlarımızın
    2nd plural sabanınızın sabanlarınızın
    3rd plural sabanlarının sabanlarının

    Derived terms

    References

    1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*sa(r)pan”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden; Cologne; New York: E.J. Brill