sügaf
Volapük
Etymology
From süg (“suckling”) + -af (“animal”) (cf. parallel German compound: Säugetier).
Pronunciation
- IPA(key): [sy.ˈɡaf]
Noun
sügaf (genitive sügafa, plural sügafs)
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | sügaf | sügafs |
| Genitive | sügafa | sügafas |
| Dative | sügafe | sügafes |
| Accusative | sügafi | sügafis |
| Predicative1 | sügafu | sügafus |
| Vocative | o sügaf | o sügafs |
- Introduced in Volapük Nulik.
Synonyms
Hypernyms
Hyponyms
- hisügaf
- jisügaf
- sügafil
- sügafül
Derived terms
- sügafik
Related terms
- mitifidaf
- planifidaf
- sug
- sugasvinül
- sugön
- süg
- sügan
- sügäb
- sügön