sönderfalla

Swedish

Etymology

Compound of sönder +‎ falla.

Verb

sönderfalla (present sönderfaller, preterite sönderföll, supine sönderfallit, imperative sönderfall)

  1. disintegrate, fall apart

Conjugation

Conjugation of sönderfalla (class 7 strong)
active passive
infinitive sönderfalla sönderfallas
supine sönderfallit sönderfallits
imperative sönderfall —
imper. plural1 sönderfallen —
present past present past
indicative sönderfaller sönderföll sönderfalls, sönderfalles sönderfölls
ind. plural1 sönderfalla sönderföllo sönderfallas sönderföllos
subjunctive2 sönderfalle sönderfölle sönderfalles sönderfölles
present participle sönderfallande
past participle sönderfallen

1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Further reading

  • “sönderfalla”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)