sõrmuz

Votic

Etymology

From Proto-Finnic *sormus.

Pronunciation

  • (Luutsa, Liivčülä) IPA(key): /ˈsɤrmuz/, [ˈsɤrmuz̥]
  • (Jõgõperä) IPA(key): /ˈsɤrmuz/, [ˈsɤrmuz̥]
  • (Central Votic) IPA(key): /ˈsɤrmuz/, [ˈsɤrmuz̥]
  • (Eastern Votic) IPA(key): /ˈsɤrmuz/, [ˈsɤrmuz̥]
  • Rhymes: -ɤrmuz̥
  • Hyphenation: sõr‧muz

Noun

sõrmuz

  1. (finger) ring

Inflection

Declension of sõrmuz (type XI/jänez, no gradation)
singular plural
nominative sõrmuz sõrmusõd
genitive sõrmusõ sõrmussijõ
partitive sõrmussõ sõrmussiit
illative sõrmussõ, sõrmussõsõ sõrmussiisõ
inessive sõrmusõz sõrmussiiz
elative sõrmusõss sõrmussiiss
allative sõrmusõllõ sõrmussiillõ
adessive sõrmusõll sõrmussiill
ablative sõrmusõlt sõrmussiilt
translative sõrmusõssi sõrmussiissi
'Standardized' inflection based on the Vaipooli dialects; see WT:AVOT.
For dialectal differences between case endings, see Appendix:Votic dialects.
*) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
**) the terminative is formed by adding the suffix -ssaa to the short illative (sg) or the genitive.
***) the comitative is formed by adding the suffix -ka to the genitive.

References

  • Hallap, V.; Adler, E.; Grünberg, S.; Leppik, M. (2012), “sõrmuz”, in Vadja keele sõnaraamat [A dictionary of the Votic language]‎[1], 2nd edition, Tallinn