sædvanlig

Danish

Etymology

sædvane (“custom”) +‎ -lig (“-ly”), from Old Norse siðvenjuligr.

Adjective

sædvanlig (neuter sædvanligt, plural and definite singular attributive sædvanlige)

  1. usual, ordinary, customary
    Synonyms: normal, vanlig

Inflection

Inflection of sædvanlig
positive comparative superlative
indefinite common singular sædvanlig mere sædvanlig mest sædvanlig2
indefinite neuter singular sædvanligt mere sædvanlig mest sædvanlig2
plural sædvanlige mere sædvanlig mest sædvanlig2
definite attributive1 sædvanlige mere sædvanlig mest sædvanlige

1 When an adjective is applied predicatively to something definite,
the corresponding "indefinite" form is used.
2 The "indefinite" superlatives may not be used attributively.

Derived terms

References