rzutnik

Polish

Etymology

    From rzut + -nik. Calque of German Bildwerfer.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʐut.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -utɲik
    • Syllabification: rzut‧nik

    Noun

    rzutnik m inan

    1. projector (optical device)

    Declension

    Declension of rzutnik
    singular plural
    nominative rzutnik rzutniki
    genitive rzutnika rzutników
    dative rzutnikowi rzutnikom
    accusative rzutnik rzutniki
    instrumental rzutnikiem rzutnikami
    locative rzutniku rzutnikach
    vocative rzutniku rzutniki

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “rzutnik”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

    Further reading

    • “rzutnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rzutnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)