ryt

See also: rýt and ryť

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈrɪt]

Participle

ryt

  1. masculine singular passive participle of rýt

Lower Sorbian

Pronunciation

  • IPA(key): /rɨt/

Verb

ryt

  1. supine of ryś

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrɘt/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɘt
  • Syllabification: ryt

Etymology 1

    Deverbal from ryć.

    Noun

    ryt m inan

    1. engraving (incising a design onto a hard surface by cutting grooves into it)
    2. engraving (something engraved onto a hard surface)
    3. engraving (print produced from an engraving)
      Synonym: rycina
    Declension
    Declension of ryt
    singular plural
    nominative ryt ryty
    genitive rytu rytów
    dative rytowi rytom
    accusative ryt ryty
    instrumental rytem rytami
    locative rycie rytach
    vocative rycie ryty
    Derived terms

    Etymology 2

      Learned borrowing from Latin rītus.

      Noun

      ryt m inan

      1. rite (established, ceremonial act)
      Declension
      Declension of ryt
      singular plural
      nominative ryt ryty
      genitive rytu rytów
      dative rytowi rytom
      accusative ryt ryty
      instrumental rytem rytami
      locative rycie rytach
      vocative rycie ryty

      Further reading

      • “ryt”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “ryt”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

      Swedish

      Verb

      ryt

      1. imperative of ryta

      Anagrams