rydel

See also: Rydel

Middle English

Noun

rydel

  1. (Promptorium Parvulorum) alternative form of redel

Polish

Alternative forms

Etymology

Inherited from Old Polish rydl, from Proto-Slavic *rydlo. Doublet of ryło. Root cognate with Czech rýč, Belarusian рыдлёўка (rydljówka), Latin rutrum.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈrɘ.dɛl/
  • Rhymes: -ɘdɛl
  • Syllabification: ry‧del
  • Homophone: Rydel

Noun

rydel m inan (diminutive rydelek or rydlik, related adjective rydlowy)

  1. spade, spud
    Synonym: szpadel
  2. (Poznań) synonym of daszek (“peak, visor”) (fore piece of a cap)

Declension

Declension of rydel
singular plural
nominative rydel rydle
genitive rydla rydli, rydlów
dative rydlowi rydlom
accusative rydel rydle
instrumental rydlem rydlami
locative rydlu rydlach
vocative rydlu rydle

Derived terms

nouns
  • rydlisko
verbs

Further reading

  • “rydel”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “rydel”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
  • rydel in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
  • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “RYDEL”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
  • Marek Kunicki-Goldfinger (07.05.2010), “RYDEL”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
  • Brückner, Aleksander (1927), “rydel”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
  • Monika Gruchmanowa, Bogdan Walczak, editors (1997), “rydel”, in Słownik gwary miejskiej Poznania, Wydawnictwo Naukowe PWN
  • Karol Malczewski (2024), “rydel”, in Słownik Gwary Krajeńskiej [A dictionary of the Krajna dialect]
  • Jan Łoś (1886), “rydel”, in “Gwara opoczyńska. Studium dialektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (1), volume 11, page 188