rusztikus
Hungarian
Etymology
Borrowed from Latin rusticus.[1] With -ikus ending.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈrustikuʃ]
- Hyphenation: rusz‧ti‧kus
- Rhymes: -uʃ
Adjective
rusztikus (comparative rusztikusabb, superlative legrusztikusabb)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | rusztikus | rusztikusak |
| accusative | rusztikusat | rusztikusakat |
| dative | rusztikusnak | rusztikusaknak |
| instrumental | rusztikussal | rusztikusakkal |
| causal-final | rusztikusért | rusztikusakért |
| translative | rusztikussá | rusztikusakká |
| terminative | rusztikusig | rusztikusakig |
| essive-formal | rusztikusként | rusztikusakként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | rusztikusban | rusztikusakban |
| superessive | rusztikuson | rusztikusakon |
| adessive | rusztikusnál | rusztikusaknál |
| illative | rusztikusba | rusztikusakba |
| sublative | rusztikusra | rusztikusakra |
| allative | rusztikushoz | rusztikusakhoz |
| elative | rusztikusból | rusztikusakból |
| delative | rusztikusról | rusztikusakról |
| ablative | rusztikustól | rusztikusaktól |
| non-attributive possessive – singular |
rusztikusé | rusztikusaké |
| non-attributive possessive – plural |
rusztikuséi | rusztikusakéi |
See also
- Appendix:Hungarian words ending in -ikus
References
- ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN
Further reading
- rusztikus in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.