rusningstrafik

Swedish

Etymology

Compound of rusning +‎ -s- +‎ trafik. First attested in 1957.

Noun

rusningstrafik c

  1. rush-hour traffic

Declension

Declension of rusningstrafik
nominative genitive
singular indefinite rusningstrafik rusningstrafiks
definite rusningstrafiken rusningstrafikens
plural indefinite — —
definite — —

Further reading

  • “rusningstrafik”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)