Romanian
Etymology
Proto-Indo-European *Hrew-der. Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *h₃runéktider. Proto-Italic *runkos
Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō
Vulgar Latin *runcus
Romanian runculeț
From runc + -uleț.
Noun
runculeț n (plural runculețe)
- diminutive of runc
Declension
|
|
singular
|
plural
|
|
|
indefinite
|
definite
|
indefinite
|
definite
|
| nominative-accusative
|
runculeț
|
runculețul
|
runculețe
|
runculețele
|
| genitive-dative
|
runculeț
|
runculețului
|
runculețe
|
runculețelor
|
| vocative
|
runculețule
|
runculețelor
|
References
- runculeț in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN
Hidden categories:
- Pages with etymon
- Romanian entries with etymon
- Pages with etymology trees
- Romanian entries with etymology trees
- Romanian entries with etymology texts
- Pages using etymon with no ID
- Romanian nouns with red links in their headword lines
- Pages with entries
- Pages with 1 entry