rumieniec

Polish

Etymology

    From rumienić + -iec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ruˈmjɛ.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛt͡s
    • Syllabification: ru‧mie‧niec

    Noun

    rumieniec m inan (diminutive rumieńczyk)

    1. blush (reddening of a person's face)

    Declension

    Declension of rumieniec
    singular plural
    nominative rumieniec rumieńce
    genitive rumieńca rumieńców
    dative rumieńcowi rumieńcom
    accusative rumieniec rumieńce
    instrumental rumieńcem rumieńcami
    locative rumieńcu rumieńcach
    vocative rumieńcu rumieńce
    adjectives

    Further reading

    • “rumieniec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rumieniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)