rozwodnik

Polish

Etymology

    From rozwód (“divorce”) + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔzˈvɔd.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔdɲik
    • Syllabification: roz‧wod‧nik

    Noun

    rozwodnik m pers (female equivalent rozwódka)

    1. divorcé (divorced man)
      Synonym: rozwiedziony

    Declension

    Declension of rozwodnik
    singular plural
    nominative rozwodnik rozwodnicy, rozwodniki1
    genitive rozwodnika rozwodników
    dative rozwodnikowi rozwodnikom
    accusative rozwodnika rozwodników
    instrumental rozwodnikiem rozwodnikami
    locative rozwodniku rozwodnikach
    vocative rozwodniku rozwodnicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “rozwodnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozwodnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)