rozstaj

See also: Rozstaj

Polish

Etymology

Deverbal from Old Polish rozstajać się (“to break up, to part ways”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrɔs.staj/
  • Rhymes: -ɔsstaj
  • Syllabification: roz‧staj
  • Homophone: Rozstaj

Noun

rozstaj m inan

  1. (usually in the plural) fork in the road
    Synonyms: rozdroże, (obsolete) rozstajnia, (obsolete) rozstajówka

Declension

Declension of rozstaj
singular plural
nominative rozstaj rozstaje
genitive rozstaja, rozstaju rozstai, rozstajów
dative rozstajowi rozstajom
accusative rozstaj rozstaje
instrumental rozstajem rozstajami
locative rozstaju rozstajach
vocative rozstaju rozstaje

Derived terms

prepositional phrase
  • na rozstajach
adjective
  • rozstajny

Further reading

  • “rozstaj”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “rozstaj”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)