rozbrat

Polish

Etymology

    Deverbal from rozbratać. First attested in the 16th century.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈrɔz.brat/
    • Rhymes: -ɔzbrat
    • Syllabification: roz‧brat

    Noun

    rozbrat m inan

    1. (literary) gulf (difference, especially a large difference, between groups)
      Synonym: rozłam

    Declension

    Declension of rozbrat
    singular plural
    nominative rozbrat rozbraty
    genitive rozbratu rozbratów
    dative rozbratowi rozbratom
    accusative rozbrat rozbraty
    instrumental rozbratem rozbratami
    locative rozbracie rozbratach
    vocative rozbracie rozbraty
    verbs
    • rozbracić pf
    • rozbratać pf
    • rozbratnić pf

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “ROZBRAT”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading

    • “rozbrat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozbrat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Marek Kunicki-Goldfinger (12.03.2015), “ROZBRAT”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
    • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozbrat”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 579