rotmistru

Romanian

Etymology

    Borrowed from Polish rotmistrz, borrowed from German Rittmeister.

    Noun

    rotmistru m (plural rotmiștri)

    1. cavalry officer

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative rotmistru rotmistruul rotmiștri rotmiștrii
    genitive-dative rotmistru rotmistruului rotmiștri rotmiștrilor
    vocative rotmistruule rotmiștrilor