rostre
Catalan
Etymology
Borrowed from Old Spanish rostro, from Latin rostrum. First attested in the 14th century.[1]
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [ˈro̞s.tɾə]
- IPA(key): (Balearic, Central) [ˈrɔs.tɾə]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [ˈrɔs.tɾe]
Audio (Barcelona): (file)
Noun
rostre m (plural rostres)
References
- ^ “rostre”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
- “rostre”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “rostre” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “rostre”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)