ronkall

Norwegian Nynorsk

Etymology

From ron (“witchcraft”) +‎ kall (“man”).

Pronunciation

  • IPA(key): /runkaʎː/

Noun

ronkall m (definite singular ronkallen, indefinite plural ronkallar, definite plural ronkallane)

  1. (dialectal, Trøndelag, Nord-Gudbrandsdalen) alternative form of runekall (“a wizard”)