rondwandelen
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈrɔntˌʋɑn.də.lə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: rond‧wan‧de‧len
Verb
rondwandelen
- to roam
Conjugation
| Conjugation of rondwandelen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | rondwandelen | |||
| past singular | wandelde rond | |||
| past participle | rondgewandeld | |||
| infinitive | rondwandelen | |||
| gerund | rondwandelen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | wandel rond | wandelde rond | rondwandel | rondwandelde |
| 2nd person sing. (jij) | wandelt rond, wandel rond2 | wandelde rond | rondwandelt | rondwandelde |
| 2nd person sing. (u) | wandelt rond | wandelde rond | rondwandelt | rondwandelde |
| 2nd person sing. (gij) | wandelt rond | wandelde rond | rondwandelt | rondwandelde |
| 3rd person singular | wandelt rond | wandelde rond | rondwandelt | rondwandelde |
| plural | wandelen rond | wandelden rond | rondwandelen | rondwandelden |
| subjunctive sing.1 | wandele rond | wandelde rond | rondwandele | rondwandelde |
| subjunctive plur.1 | wandelen rond | wandelden rond | rondwandelen | rondwandelden |
| imperative sing. | wandel rond | |||
| imperative plur.1 | wandelt rond | |||
| participles | rondwandelend | rondgewandeld | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Anagrams
- wandelen rond