rokicina

Old Polish

Etymology

    From rokita + -ina.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /rɔkit͡ɕʲina/
    • IPA(key): (15th CE) /rɔkit͡ɕʲina/

    Noun

    rokicina f

    1. (attested in Greater Poland) creeping willow (Salix repens subsp. rosmarinifolia)
      • 1908 [c. 1500], Bolesław Erzepki, editor, Przyczynki do średniowiecznego słownictwa polskiego. I. Glosy polskie wpisane do łacińsko-niemieckiego słownika drukowanego w roku 1490‎[1], Lubiń, page 85:
        Rokyczyną *ffructicetum
        [Rokicina *ffructicetum]

    Further reading