rodzony

Old Polish

Etymology

    From rodzić + -ony. First attested in 1423.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /rɔd͡zʲɔniː/
    • IPA(key): (15th CE) /rɔd͡zʲɔni/

    Adjective

    rodzony

    1. (attested in Greater Poland) sibling (of the same mother and father)
      • 1967 [1423], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 973, Kościan:
        Yze brath rodzony tey dzewky dal yą s tim possagem w oną zemyą
        [Iże brat rodzony tej dziewki dał ją s tym posagiem w onę ziemię]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 57r:
        Germana schwester oder eyn deutzsche fraw rodzona
        [Germana schwester oder eyn deutzsche fraw rodzona]
      • c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 57r:
        Germanus eyn bruder oder eyn deutzscher rodzony
        [Germanus eyn bruder oder eyn deutzscher rodzony]
    2. (attested in Masovia) related (connected by blood; in the same family)
      • 1922 [1471], “Sądownictwo w sprawach kmiecych a ustalanie się stanów na Mazowszu pod koniec wieków średnich”, in Kazimierz Tymieniecki, editor, Prace Komisji Hisorycznej, volume 3, Masovia, page 15:
        Jaco moy synowyecz rodzony, Wawrzinyecz, nye wyschethschy s mego domv... any zabil... czlowyeka
        [Jako moj synowiec rodzony, Wawrzyniec, nie wyszedszy s mego domu... ani zabił... człowieka]
      • 1930 [c. 1455], “Lev”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 25, 49:
        Kto chce z braceey gego, viplaczi gy: stry y stryny brat, rodzoni y bliszni
        [Kto chce z braciej jego, wypłaci ji, stryj i stryny brat, rodzony i blizny]

    Descendants

    • Polish: rodzony

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish rodzony. By surface analysis, rodzić + -ony.

      Pronunciation

      • IPA(key): /rɔˈd͡zɔ.nɘ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔnɘ
      • Syllabification: ro‧dzo‧ny

      Adjective

      rodzony (not comparable, no derived adverb)

      1. akin, german (very closely related)
        Synonym: biologiczny
        Hypernym: spokrewniony

      Declension

      Declension of rodzony (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative rodzony rodzona rodzone rodzeni rodzone
      genitive rodzonego rodzonej rodzonego rodzonych
      dative rodzonemu rodzonej rodzonemu rodzonym
      accusative rodzonego rodzony rodzoną rodzone rodzonych rodzone
      instrumental rodzonym rodzoną rodzonym rodzonymi
      locative rodzonym rodzonej rodzonym rodzonych

      Derived terms

      adjectives
      adjectives
      adverbs
      • rodzimie
      • rodzinnie
      nouns
      verb

      Participle

      rodzony (passive adjectival)

      1. masculine singular passive adjectival participle of rodzić

      Further reading

      • “rodzony”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “rodzony”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)