roczeń

See also: Roczeń

Polish

Etymology

    From rok + -eń.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈrɔ.t͡ʂɛɲ/
    • Rhymes: -ɔt͡ʂɛɲ
    • Syllabification: ro‧czeń

    Noun

    roczeń m animal

    1. (archaic) yearling (one-year-old animal)
      Synonyms: jednolatek, roczniak

    Declension

    Declension of roczeń
    singular plural
    nominative roczeń rocznie
    genitive rocznia roczni
    dative roczniowi roczniom
    accusative rocznia rocznie
    instrumental roczniem roczniami
    locative roczniu roczniach
    vocative roczniu rocznie

    Further reading

    • “roczeń”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Nowy slownik kieszonkowy polsko-niemiecko-francuzki: nowa edycya poprawiona‎[2] (in Polish), 1827, page 338