riputtaa

Finnish

Etymology

rippua +‎ -ttaa

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈriputːɑːˣ/, [ˈriput̪ːɑ̝ː(ʔ)]
  • Rhymes: -iputːɑː
  • Syllabification(key): ri‧put‧taa
  • Hyphenation(key): ri‧put‧taa

Verb

riputtaa

  1. (dialectal) alternative form of riiputtaa

Conjugation

Inflection of riputtaa (Kotus type 53*C/muistaa, tt–t gradation)
indicative mood
present tense perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. riputan en riputa 1st sing. olen riputtanut en ole riputtanut
2nd sing. riputat et riputa 2nd sing. olet riputtanut et ole riputtanut
3rd sing. riputtaa ei riputa 3rd sing. on riputtanut ei ole riputtanut
1st plur. riputamme emme riputa 1st plur. olemme riputtaneet emme ole riputtaneet
2nd plur. riputatte ette riputa 2nd plur. olette riputtaneet ette ole riputtaneet
3rd plur. riputtavat eivät riputa 3rd plur. ovat riputtaneet eivät ole riputtaneet
passive riputetaan ei riputeta passive on riputettu ei ole riputettu
past tense pluperfect
person positive negative person positive negative
1st sing. riputin en riputtanut 1st sing. olin riputtanut en ollut riputtanut
2nd sing. riputit et riputtanut 2nd sing. olit riputtanut et ollut riputtanut
3rd sing. riputti ei riputtanut 3rd sing. oli riputtanut ei ollut riputtanut
1st plur. riputimme emme riputtaneet 1st plur. olimme riputtaneet emme olleet riputtaneet
2nd plur. riputitte ette riputtaneet 2nd plur. olitte riputtaneet ette olleet riputtaneet
3rd plur. riputtivat eivät riputtaneet 3rd plur. olivat riputtaneet eivät olleet riputtaneet
passive riputettiin ei riputettu passive oli riputettu ei ollut riputettu
conditional mood
present perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. riputtaisin en riputtaisi 1st sing. olisin riputtanut en olisi riputtanut
2nd sing. riputtaisit et riputtaisi 2nd sing. olisit riputtanut et olisi riputtanut
3rd sing. riputtaisi ei riputtaisi 3rd sing. olisi riputtanut ei olisi riputtanut
1st plur. riputtaisimme emme riputtaisi 1st plur. olisimme riputtaneet emme olisi riputtaneet
2nd plur. riputtaisitte ette riputtaisi 2nd plur. olisitte riputtaneet ette olisi riputtaneet
3rd plur. riputtaisivat eivät riputtaisi 3rd plur. olisivat riputtaneet eivät olisi riputtaneet
passive riputettaisiin ei riputettaisi passive olisi riputettu ei olisi riputettu
imperative mood
present perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. — — 1st sing. — —
2nd sing. riputa älä riputa 2nd sing. — —
3rd sing. riputtakoon älköön riputtako 3rd sing. olkoon riputtanut älköön olko riputtanut
1st plur. riputtakaamme älkäämme riputtako 1st plur. — —
2nd plur. riputtakaa älkää riputtako 2nd plur. — —
3rd plur. riputtakoot älkööt riputtako 3rd plur. olkoot riputtaneet älkööt olko riputtaneet
passive riputettakoon älköön riputettako passive olkoon riputettu älköön olko riputettu
potential mood
present perfect
person positive negative person positive negative
1st sing. riputtanen en riputtane 1st sing. lienen riputtanut en liene riputtanut
2nd sing. riputtanet et riputtane 2nd sing. lienet riputtanut et liene riputtanut
3rd sing. riputtanee ei riputtane 3rd sing. lienee riputtanut ei liene riputtanut
1st plur. riputtanemme emme riputtane 1st plur. lienemme riputtaneet emme liene riputtaneet
2nd plur. riputtanette ette riputtane 2nd plur. lienette riputtaneet ette liene riputtaneet
3rd plur. riputtanevat eivät riputtane 3rd plur. lienevät riputtaneet eivät liene riputtaneet
passive riputettaneen ei riputettane passive lienee riputettu ei liene riputettu
Nominal forms
infinitives participles
active passive active passive
1st riputtaa present riputtava riputettava
long 1st1
Possessive forms
Person sing. plur.
1st riputtaakseni riputtaaksemme
2nd riputtaaksesi riputtaaksenne
3rd riputtaakseen
riputtaaksensa
past riputtanut riputettu
2nd inessive2 riputtaessa riputettaessa agent4 riputtama
Possessive forms
Person sing. plur.
1st riputtaessani riputtaessamme
2nd riputtaessasi riputtaessanne
3rd riputtaessaan
riputtaessansa
negative riputtamaton
instructive riputtaen —
1) Used only with a possessive suffix.

2) Usually with a possessive suffix (active only).
3) Some uses of the verbal noun are called the 'fourth infinitive' by certain sources (more details).
4) Usually with a possessive suffix. May not be used with all verbs, especially intransitive ones (more details). Distinct from nouns with the -ma suffix and third infinitive forms.

* The third-person singular indicative form riputtaa does not exhibit final gemination,
unlike the first infinitive (the lemma form), even though they are spelled identically.
3rd inessive riputtamassa —
elative riputtamasta —
illative riputtamaan —
adessive riputtamalla —
abessive riputtamatta —
instructive riputtaman riputettaman
4th3 verbal noun riputtaminen
5th1
Possessive forms
Person sing. plur.
1st riputtamaisillani riputtamaisillamme
2nd riputtamaisillasi riputtamaisillanne
3rd riputtamaisillaan
riputtamaisillansa