rimboc
Old English
Etymology
From rīm (“number”) + bōc (“book”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈriːmˌboːk/
Noun
rīmbōc f
Declension
Strong consonant stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | rīmbōc | rīmbēċ |
| accusative | rīmbōc | rīmbēċ |
| genitive | rīmbēċ, rīmbōce | rīmbōca |
| dative | rīmbēċ | rīmbōcum |
Derived terms
- ġerīmbōc (“calendar”)