ricercar

English

Etymology

    Borrowed from Italian ricercare.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˌɹiːt͡ʃə(ɹ)ˈkɑː(ɹ)/

    Noun

    ricercar (plural ricercars)

    1. An instrumental musical composition, fugal in style but in a more serious character and with longer notes.

    Alternative forms

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from Italian ricercare.

      Noun

      ricercar n (plural ricercare)

      1. (music) ricercar

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative ricercar ricercarul ricercare ricercarele
      genitive-dative ricercar ricercarului ricercare ricercarelor
      vocative ricercarule ricercarelor

      References

      • ricercar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN