rezonator

Polish

Etymology

    Borrowed from French résonateur.[1] By surface analysis, rezonować + -ator.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɛ.zɔˈna.tɔr/
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: re‧zo‧na‧tor

    Noun

    rezonator m inan

    1. (electromagnetism) resonator (any object or system that resonates)
    2. (acoustics) resonator (a hollow cavity whose dimensions are selected so as to resonate at a specific frequency)
    3. (electronics) resonator (a resonant electronic circuit)
    4. (music) resonator (a type of musical instrument, especially a guitar, that uses spun metal resonator cones to enhance the sound)

    Declension

    Declension of rezonator
    singular plural
    nominative rezonator rezonatory
    genitive rezonatora rezonatorów
    dative rezonatorowi rezonatorom
    accusative rezonator rezonatory
    instrumental rezonatorem rezonatorami
    locative rezonatorze rezonatorach
    vocative rezonatorze rezonatory

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “rezonator”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN

    Further reading

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French résonateur.

      Noun

      rezonator n (plural rezonatoare)

      1. resonator

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative rezonator rezonatorul rezonatoare rezonatoarele
      genitive-dative rezonator rezonatorului rezonatoare rezonatoarelor
      vocative rezonatorule rezonatoarelor