retaliatus
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [rɛ.taː.liˈaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [re.ta.liˈaː.tus]
Participle
retāliātus (feminine retāliāta, neuter retāliātum); first/second-declension participle
- perfect passive participle of retāliō
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | retāliātus | retāliāta | retāliātum | retāliātī | retāliātae | retāliāta | |
| genitive | retāliātī | retāliātae | retāliātī | retāliātōrum | retāliātārum | retāliātōrum | |
| dative | retāliātō | retāliātae | retāliātō | retāliātīs | |||
| accusative | retāliātum | retāliātam | retāliātum | retāliātōs | retāliātās | retāliāta | |
| ablative | retāliātō | retāliātā | retāliātō | retāliātīs | |||
| vocative | retāliāte | retāliāta | retāliātum | retāliātī | retāliātae | retāliāta | |