resuscitare

Italian

Etymology

    Learned borrowing from Latin resuscitāre.

    Pronunciation

    • IPA(key): /re.suʃ.ʃiˈta.re/, /re.zuʃ.ʃiˈta.re/ (in most meanings)
    • IPA(key): /re.suʃ.ʃiˈta.re/ (in the meaning "to arouse again, to restimulate")
    • Rhymes: -are
    • Hyphenation: re‧su‧sci‧tà‧re

    Verb

    resuscitàre (first-person singular present resùscito, first-person singular past historic resuscitài, past participle resuscitàto, auxiliary (transitive) avére or (intransitive) èssere)

    1. (transitive) to resurrect
    2. (transitive, figurative) to revive, to resuscitate
    3. (intransitive) to be resurrected [auxiliary essere]
    4. (intransitive, figurative) to be revived, to recover, to come back to life [auxiliary essere]
    5. (intransitive) to arouse again, to restimulate

    Conjugation

    Further reading

    • “resuscitare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

    Anagrams

    Latin

    Verb

    resuscitāre

    1. inflection of resuscitō:
      1. present active infinitive
      2. second-person singular present passive imperative/indicative

    Romanian

    Etymology

      From resuscita + -re.

      Noun

      resuscitare f (plural resuscitări)

      1. resuscitation

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative resuscitare resuscitarea resuscitări resuscitările
      genitive-dative resuscitări resuscitării resuscitări resuscitărilor
      vocative resuscitare, resuscitareo resuscitărilor