restiarius

Latin

Etymology

    From restis (“rope, cord”) + -ārius.

    Pronunciation

    Noun

    restiārius m (genitive restiāriī or restiārī); second declension

    1. A rope-maker.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative restiārius restiāria restiārium restiāriī restiāriae restiāria
    genitive restiāriī restiāriae restiāriī restiāriōrum restiāriārum restiāriōrum
    dative restiāriō restiāriae restiāriō restiāriīs
    accusative restiārium restiāriam restiārium restiāriōs restiāriās restiāria
    ablative restiāriō restiāriā restiāriō restiāriīs
    vocative restiārie restiāria restiārium restiāriī restiāriae restiāria

    Synonyms