respiratorius
Latin
Etymology
Etymology tree
From respīrō (“to breathe”) + -tōrius.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [rɛs.piː.raːˈtoː.ri.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [res.pi.raˈtɔː.ri.us]
Adjective
respīrātōrius (feminine respīrātōria, neuter respīrātōrium); first/second-declension adjective
- (biology) respiratory
- 1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, page 6:
- Branchiæ apellantur etiam apud imperfectiores formas ea organa, ex quorum indole apparet ea ad perfectiarum organa respiratoria respondere; hæ diversis nominibus adhue significatæ sunt, ita apud Aphroditaceas elytra vel squammæ, apud Phyllodaceas cirri lamellosi, et apud Cirratulum cirri apellati.
- In more imperfect forms, those organs are also called gills, from the nature of which they appear to correspond to the respiratory organs of perfect forms; these have been designated by various names, thus in the Aphroditeaceae they are called elytra or scales, in the Phyllodaceae they are called lamellar cirri, and in the Cirratulum they are called cirri.
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | respīrātōrius | respīrātōria | respīrātōrium | respīrātōriī | respīrātōriae | respīrātōria | |
| genitive | respīrātōriī | respīrātōriae | respīrātōriī | respīrātōriōrum | respīrātōriārum | respīrātōriōrum | |
| dative | respīrātōriō | respīrātōriae | respīrātōriō | respīrātōriīs | |||
| accusative | respīrātōrium | respīrātōriam | respīrātōrium | respīrātōriōs | respīrātōriās | respīrātōria | |
| ablative | respīrātōriō | respīrātōriā | respīrātōriō | respīrātōriīs | |||
| vocative | respīrātōrie | respīrātōria | respīrātōrium | respīrātōriī | respīrātōriae | respīrātōria | |