respiratorius

Latin

Etymology

    From respīrō (“to breathe”) + -tōrius.

    Pronunciation

    Adjective

    respīrātōrius (feminine respīrātōria, neuter respīrātōrium); first/second-declension adjective

    1. (biology) respiratory
      • 1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, page 6:
        Branchiæ apellantur etiam apud imperfectiores formas ea organa, ex quorum indole apparet ea ad perfectiarum organa respiratoria respondere; hæ diversis nominibus adhue significatæ sunt, ita apud Aphroditaceas elytra vel squammæ, apud Phyllodaceas cirri lamellosi, et apud Cirratulum cirri apellati.
        In more imperfect forms, those organs are also called gills, from the nature of which they appear to correspond to the respiratory organs of perfect forms; these have been designated by various names, thus in the Aphroditeaceae they are called elytra or scales, in the Phyllodaceae they are called lamellar cirri, and in the Cirratulum they are called cirri.

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative respīrātōrius respīrātōria respīrātōrium respīrātōriī respīrātōriae respīrātōria
    genitive respīrātōriī respīrātōriae respīrātōriī respīrātōriōrum respīrātōriārum respīrātōriōrum
    dative respīrātōriō respīrātōriae respīrātōriō respīrātōriīs
    accusative respīrātōrium respīrātōriam respīrātōrium respīrātōriōs respīrātōriās respīrātōria
    ablative respīrātōriō respīrātōriā respīrātōriō respīrātōriīs
    vocative respīrātōrie respīrātōria respīrātōrium respīrātōriī respīrātōriae respīrātōria