Danish
Etymology
From Latin resonō.
Pronunciation
- IPA(key): /rɛsoneːˀrə/, [ʁæsoˈneˀɐ]
- Homophone: ræsonnere
Verb
resonere (past tense resonerede, past participle resoneret)
- to resonate
Conjugation
Conjugation of resonere
|
active |
passive
|
| infinitive
|
resonere
|
resoneres
|
| present
|
resonerer
|
resoneres
|
| past
|
resonerede
|
—
|
| imperative
|
resoner
|
—
|
|
participle
|
| present
|
resonerende
|
| past
|
(have / havde) resoneret
|
| gerund
|
resoneren
|
|
Latin
Verb
resonēre
- second-person singular present passive subjunctive of resonō
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 2 entries