relikwia

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin reliquiae.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɛˈli.kfja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ikfja
    • Syllabification: re‧li‧kwia

    Noun

    relikwia f

    1. (religion) relic (part of a body or an object of religious significance)
    2. relic (personal object of sentimental value)

    Declension

    Declension of relikwia
    singular plural
    nominative relikwia relikwie
    genitive relikwii relikwii, relikwij1
    dative relikwii relikwiom
    accusative relikwię relikwie
    instrumental relikwią relikwiami
    locative relikwii relikwiach
    vocative relikwio relikwie

    1Archaic.

    Further reading

    • “relikwia”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “relikwia”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)