relatív

See also: relativ

Hungarian

Etymology

From German relativ, from French relatif, from Late Latin relativus.[1] With -ív ending.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈrɛlɒtiːv]
  • Hyphenation: re‧la‧tív
  • Rhymes: -iːv

Adjective

relatív (comparative relatívabb, superlative legrelatívabb)

  1. relative (not absolute; connected to or depending on something else)
    Synonym: viszonylagos

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative relatív relatívak
accusative relatívat relatívakat
dative relatívnak relatívaknak
instrumental relatívval relatívakkal
causal-final relatívért relatívakért
translative relatívvá relatívakká
terminative relatívig relatívakig
essive-formal relatívként relatívakként
essive-modal — —
inessive relatívban relatívakban
superessive relatívon relatívakon
adessive relatívnál relatívaknál
illative relatívba relatívakba
sublative relatívra relatívakra
allative relatívhoz relatívakhoz
elative relatívból relatívakból
delative relatívról relatívakról
ablative relatívtól relatívaktól
non-attributive
possessive – singular
relatívé relatívaké
non-attributive
possessive – plural
relatívéi relatívakéi

Derived terms

Expressions

References

  1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

Further reading

  • relatív in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.