regnatrix

Latin

Etymology

    From rēgnō, rēgnātum (“to rule”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    rēgnātrīx (feminine rēgnātrīx); third-declension defective adjective (feminine-only when singular, feminine or neuter when plural)

    1. Ruling, regnant, reigning, imperial
      • c. 117 CE, Tacitus, Annales 1.4:
        hunc et prima ab infantia eductum in domo regnatrice
        From the earliest infancy he had been raised in an imperial house.
      • 1649, Francesco Altoviti, Ferdinandum II Magnum Hetrvriae Dvcem Gratiae Musicè Colorant Cum Serenissimi Principis Auspicijs Rudem Philosophiæ Tabulam exhiberet in Florentino templo societatis Iesu‎[1], Florence:
        Serenissima pingimus / Magni Principis ora, / Quibus Lilia sternit / Regnatricia Flora.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1701, Ius Hispano-Austriacum assertum, page 142:
        Inter perpetua Romanorũ dissidia, inde fluxam domuum regnatriciũ fortunam mirum equidem non est firmioribus rempublicam, quod statum attinet, legibus fixam non fuisse.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1702, Johann Augustin Fasch, Prussiae triumphantis libri tres in Coronam Serenissimi & Invictissimi Principis ac Domini Friderici Borvssiæ Regis Primi de Regiæ et Electoralis Domvs Brandenbvrgicæ Rebvs per Evropam Vniversam Immortali Fama Gestis., page 6:
        Dîs proxime, magnô
        Caesare Sigsmundo, Septemviralia prensas
        Nomina, dum sancto circumvallata Senatu
        Curia summa Deûm Tibi regnatricia spontè
        Brennonio fert sceptra Jovi, Divûmque tiaram
        Tradit, et imperium Marcae. Pulcherrima merces.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension defective adjective (feminine-only when singular, feminine or neuter when plural).

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative — rēgnātrīx — — rēgnātrīcēs rēgnātrīcia
    genitive — rēgnātrīcis — — rēgnātrīcium
    dative — rēgnātrīcī — — rēgnātrīcibus
    accusative — rēgnātrīcem — — rēgnātrīcēs rēgnātrīcia
    ablative — rēgnātrīce
    rēgnātrīcī
    — — rēgnātrīcibus
    vocative — rēgnātrīx — — rēgnātrīcēs rēgnātrīcia

    References

    • “regnatrix”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “regnatrix”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “regnatrix”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.