reduplicare

Italian

Etymology

    From re- +‎ duplicare.

    Verb

    reduplicàre (first-person singular present redùplico, first-person singular past historic reduplicài, past participle reduplicàto, auxiliary avére)

    1. (linguistics, transitive) to reduplicate
      Synonym: raddoppiare

    Conjugation

    Anagrams

    Romanian

    Etymology

      From reduplica + -re.

      Noun

      reduplicare f (plural reduplicări)

      1. reduplication

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative reduplicare reduplicarea reduplicări reduplicările
      genitive-dative reduplicări reduplicării reduplicări reduplicărilor
      vocative reduplicare, reduplicareo reduplicărilor