rectilineus
Latin
Etymology
Etymology tree
From rectus (“straight”) + līnea (“line”) + -eus (adjectival suffix).
Adjective
rēctilīneus (feminine rēctilīnea, neuter rēctilīneum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | rēctilīneus | rēctilīnea | rēctilīneum | rēctilīneī | rēctilīneae | rēctilīnea | |
| genitive | rēctilīneī | rēctilīneae | rēctilīneī | rēctilīneōrum | rēctilīneārum | rēctilīneōrum | |
| dative | rēctilīneō | rēctilīneae | rēctilīneō | rēctilīneīs | |||
| accusative | rēctilīneum | rēctilīneam | rēctilīneum | rēctilīneōs | rēctilīneās | rēctilīnea | |
| ablative | rēctilīneō | rēctilīneā | rēctilīneō | rēctilīneīs | |||
| vocative | rēctilīnee | rēctilīnea | rēctilīneum | rēctilīneī | rēctilīneae | rēctilīnea | |
Derived terms
- rectilīneāris
Descendants
- Catalan: rectilini
- French: rectiligne
- Italian: rettilineo
- Spanish: rectilíneo