recapitulare
See also: recapitularé
Latin
Verb
recapitulāre
- inflection of recapitulō:
- present active infinitive
- second-person singular present passive imperative/indicative
Romanian
Etymology
Etymology tree
Romanian -re
Romanian recapitulare
From recapitula + -re.
Noun
recapitulare f (plural recapitulări)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | recapitulare | recapitularea | recapitulări | recapitulările |
| genitive-dative | recapitulări | recapitulării | recapitulări | recapitulărilor |
| vocative | recapitulare, recapitulareo | recapitulărilor | ||
Spanish
Verb
recapitulare
- first/third-person singular future subjunctive of recapitular