reaflac

Old English

Etymology

From rēaf (“to rob”) +‎ -lāc (“-lock”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈræ͜ɑːf.lɑːk/, [ˈræ͜ɑːv.lɑːk]

Noun

rēaflāc n

  1. robbery, theft, plundering

Declension

Strong a-stem:

singular plural
nominative rēaflāc rēaflāc
accusative rēaflāc rēaflāc
genitive rēaflāces rēaflāca
dative rēaflāce rēaflācum

Descendants

  • Middle English: reaflac, ræflac, raflak, reflac, refloc, revelaick, revelaic, revelaike, reylok