rakibe

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /ɾa.ciːˈbe/
  • Hyphenation: ra‧ki‧be

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish رقیبه, from Arabic رَقِيبَة (raqība).

    Noun

    rakibe (definite accusative rakibeyi, plural rakibeler) (obsolete)

    1. female equivalent of rakip (“watchman, guardian, rival”)
    Declension
    Declension of rakibe
    singular plural
    nominative rakibe rakibeler
    definite accusative rakibeyi rakibeleri
    dative rakibeye rakibelere
    locative rakibede rakibelerde
    ablative rakibeden rakibelerden
    genitive rakibenin rakibelerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular rakibem rakibelerim
    2nd singular rakiben rakibelerin
    3rd singular rakibesi rakibeleri
    1st plural rakibemiz rakibelerimiz
    2nd plural rakibeniz rakibeleriniz
    3rd plural rakibeleri rakibeleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular rakibemi rakibelerimi
    2nd singular rakibeni rakibelerini
    3rd singular rakibesini rakibelerini
    1st plural rakibemizi rakibelerimizi
    2nd plural rakibenizi rakibelerinizi
    3rd plural rakibelerini rakibelerini
    dative
    singular plural
    1st singular rakibeme rakibelerime
    2nd singular rakibene rakibelerine
    3rd singular rakibesine rakibelerine
    1st plural rakibemize rakibelerimize
    2nd plural rakibenize rakibelerinize
    3rd plural rakibelerine rakibelerine
    locative
    singular plural
    1st singular rakibemde rakibelerimde
    2nd singular rakibende rakibelerinde
    3rd singular rakibesinde rakibelerinde
    1st plural rakibemizde rakibelerimizde
    2nd plural rakibenizde rakibelerinizde
    3rd plural rakibelerinde rakibelerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular rakibemden rakibelerimden
    2nd singular rakibenden rakibelerinden
    3rd singular rakibesinden rakibelerinden
    1st plural rakibemizden rakibelerimizden
    2nd plural rakibenizden rakibelerinizden
    3rd plural rakibelerinden rakibelerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular rakibemin rakibelerimin
    2nd singular rakibenin rakibelerinin
    3rd singular rakibesinin rakibelerinin
    1st plural rakibemizin rakibelerimizin
    2nd plural rakibenizin rakibelerinizin
    3rd plural rakibelerinin rakibelerinin

    Etymology 2

    Noun

    rakibe

    1. dative singular of rakip

    References