Turkish
Pronunciation
- IPA(key): /ɾa.ciːˈbe/
- Hyphenation: ra‧ki‧be
Etymology 1
Arabic رَقِيبَة (raqība)
Ottoman Turkish رقیبه
Turkish rakibe
Inherited from Ottoman Turkish رقیبه, from Arabic رَقِيبَة (raqība).
Noun
rakibe (definite accusative rakibeyi, plural rakibeler) (obsolete)
- female equivalent of rakip (“watchman, guardian, rival”)
Declension
Declension of rakibe
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
rakibe
|
rakibeler
|
| definite accusative
|
rakibeyi
|
rakibeleri
|
| dative
|
rakibeye
|
rakibelere
|
| locative
|
rakibede
|
rakibelerde
|
| ablative
|
rakibeden
|
rakibelerden
|
| genitive
|
rakibenin
|
rakibelerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
rakibem
|
rakibelerim
|
| 2nd singular
|
rakiben
|
rakibelerin
|
| 3rd singular
|
rakibesi
|
rakibeleri
|
| 1st plural
|
rakibemiz
|
rakibelerimiz
|
| 2nd plural
|
rakibeniz
|
rakibeleriniz
|
| 3rd plural
|
rakibeleri
|
rakibeleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
rakibemi
|
rakibelerimi
|
| 2nd singular
|
rakibeni
|
rakibelerini
|
| 3rd singular
|
rakibesini
|
rakibelerini
|
| 1st plural
|
rakibemizi
|
rakibelerimizi
|
| 2nd plural
|
rakibenizi
|
rakibelerinizi
|
| 3rd plural
|
rakibelerini
|
rakibelerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
rakibeme
|
rakibelerime
|
| 2nd singular
|
rakibene
|
rakibelerine
|
| 3rd singular
|
rakibesine
|
rakibelerine
|
| 1st plural
|
rakibemize
|
rakibelerimize
|
| 2nd plural
|
rakibenize
|
rakibelerinize
|
| 3rd plural
|
rakibelerine
|
rakibelerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
rakibemde
|
rakibelerimde
|
| 2nd singular
|
rakibende
|
rakibelerinde
|
| 3rd singular
|
rakibesinde
|
rakibelerinde
|
| 1st plural
|
rakibemizde
|
rakibelerimizde
|
| 2nd plural
|
rakibenizde
|
rakibelerinizde
|
| 3rd plural
|
rakibelerinde
|
rakibelerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
rakibemden
|
rakibelerimden
|
| 2nd singular
|
rakibenden
|
rakibelerinden
|
| 3rd singular
|
rakibesinden
|
rakibelerinden
|
| 1st plural
|
rakibemizden
|
rakibelerimizden
|
| 2nd plural
|
rakibenizden
|
rakibelerinizden
|
| 3rd plural
|
rakibelerinden
|
rakibelerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
rakibemin
|
rakibelerimin
|
| 2nd singular
|
rakibenin
|
rakibelerinin
|
| 3rd singular
|
rakibesinin
|
rakibelerinin
|
| 1st plural
|
rakibemizin
|
rakibelerimizin
|
| 2nd plural
|
rakibenizin
|
rakibelerinizin
|
| 3rd plural
|
rakibelerinin
|
rakibelerinin
|
|
Etymology 2
Noun
rakibe
- dative singular of rakip
References
Hidden categories:
- Pages with etymon
- Turkish entries with etymon
- Pages with etymology trees
- Turkish entries with etymology trees
- Turkish entries with etymology texts
- Pages with inline etymon for redlinks
- Pages using etymon with no ID
- Pages with entries
- Pages with 1 entry