ragnarǫk

Old Norse

FWOTD – 21 December 2012

Alternative forms

Etymology

From regin (“gods”) +‎ rǫk (“fate, judgment”).

Pronunciation

  • (12th century Icelandic) IPA(key): /ˈrɑɣ.nɑ̃ˌrɒk/

Noun

ragnarǫk n pl

  1. the fate of the gods; Ragnarok
    • the Vǫluspá (Hauksbók version, with normalized orthography)
      Geyr Garmr mjǫk
      fyr[ir] Gnípahelli;
      festr man slitna,
      en freki renna.
      Fram sé ek lengra,
      fjǫld kann ek segja
      um ragnarǫk
      rǫmm sigtíva.
      Garm bays loudly
      before Gnipahellir;
      the fetter shall break,
      and the greedy wolf [shall] run.
      For I see far [i.e. much],
      I can say a lot
      about the fate of the gods (Ragnarok),
      the strong deities.
    • Vǫlsungakviða in forna, Helgakviða Hundingsbana II, verse 39, 40 or 41
      Hvárt eru þat svik ein,
      er ek sjá þykkjumk,
      eða ragnarǫk,
      ríða menn dauðir, […]
      Is this a deception,
      which I think I see,
      or the doom of the gods (Ragnarok)
      that dead men ride, […]  ?

Descendants

  • Danish: ragnarok
  • Faroese: ragnarøk
  • Icelandic: ragnarök
  • Norwegian:
    Norwegian Bokmål: ragnarok
    Norwegian Nynorsk: ragnarok
  • Swedish: Ragnarök, ragnarök
  • → English: Ragnarok
  • → Finnish: ragnarök
  • → Japanese: ラグナロク
  • → Russian: Рагнарёк (Ragnarjók)
  • → Ukrainian: Ра́гнарок (Ráhnarok), Ра́ґнарок (Rágnarok), Ра́гнаре́к (Ráhnarék)