radioconductor

English

Etymology

From radio- +‎ conductor.

Noun

radioconductor (plural radioconductors)

  1. (dated) A substance or device that has its conductivity altered in some way by electric waves, such as a coherer

Translations

Romanian

Etymology

    Borrowed from French radioconducteur.

    Noun

    radioconductor n (plural radioconductoare)

    1. radioconductor

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative radioconductor radioconductorul radioconductoare radioconductoarele
    genitive-dative radioconductor radioconductorului radioconductoare radioconductoarelor
    vocative radioconductorule radioconductoarelor