răscruce
Romanian
Etymology
Etymology tree
Romanian răs-
Romanian răscruce
Noun
răscruce f (plural răscruci)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | răscruce | răscrucea | răscruci | răscrucile |
| genitive-dative | răscruci | răscrucii | răscruci | răscrucilor |
| vocative | răscruce, răscruceo | răscrucilor | ||