quaestoricius

Latin

Etymology

    From quaestōr- + -icius.[1][2]

    Pronunciation

    Adjective

    quaestōricius (feminine quaestōricia, neuter quaestōricium); first/second-declension adjective

    1. (relational) quaestor

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative quaestōricius quaestōricia quaestōricium quaestōriciī quaestōriciae quaestōricia
    genitive quaestōriciī quaestōriciae quaestōriciī quaestōriciōrum quaestōriciārum quaestōriciōrum
    dative quaestōriciō quaestōriciae quaestōriciō quaestōriciīs
    accusative quaestōricium quaestōriciam quaestōricium quaestōriciōs quaestōriciās quaestōricia
    ablative quaestōriciō quaestōriciā quaestōriciō quaestōriciīs
    vocative quaestōricie quaestōricia quaestōricium quaestōriciī quaestōriciae quaestōricia

    References

    1. ^ Malkiel, Yakov. 1992. Diachronic studies in lexicology, affixation, phonology: Edita and inedita, 1979–1988. Amsterdam: J. Benjamins. Page 149.
    2. ^ Leumann, Manu. 1918. Die Adjektiva auf -ī̆cius. Glotta 9. 133.