quadrimulus

Latin

Etymology

    From quadrīmus + -ulus (diminutive suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    quadrīmulus (feminine quadrīmula, neuter quadrīmulum); first/second-declension adjective

    1. diminutive of quadrīmus, only/merely four-year-old
      • c. 194 BCE, Plautus, Poenulus prologus.0.81–88:
        Revertor rursus denuo Carthaginem:
        si quid mandare voltis aut curarier,
        argentum nisi qui dederit, nugas egerit;
        [verum] qui dederit, magis maiores nugas egerit.
        Sed illi patruo huius, qui vivit senex,
        Carthaginiensi duae fuere filiae,
        altera quinquennis, altera quadrimula:
        cum nutrice una periere a Magaribus.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative quadrīmulus quadrīmula quadrīmulum quadrīmulī quadrīmulae quadrīmula
    genitive quadrīmulī quadrīmulae quadrīmulī quadrīmulōrum quadrīmulārum quadrīmulōrum
    dative quadrīmulō quadrīmulae quadrīmulō quadrīmulīs
    accusative quadrīmulum quadrīmulam quadrīmulum quadrīmulōs quadrīmulās quadrīmula
    ablative quadrīmulō quadrīmulā quadrīmulō quadrīmulīs
    vocative quadrīmule quadrīmula quadrīmulum quadrīmulī quadrīmulae quadrīmula

    References

    • “quadrimulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “quadrimulus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “quadrimulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.