puntdichter

Dutch

Etymology

Compound of punt (“point, clue”) +‎ dichter (“poet”), after puntdicht (“epigram”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈpʏn(t)ˌdɪx.tər/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: punt‧dich‧ter

Noun

puntdichter m (plural puntdichters, no diminutive)

  1. epigrammatist
    Synonym: epigrammatist